Janika BalažJanika Balaž (Janika Balázs) (rođen
23. decembra 1925. u
Lukinom Selu kod
Zrenjanina, umro
12. novembra 1988. u
Novom Sadu), bio je poznati tamburaš i muzičar.
Rođen je u
romskoj porodici
mađarskog jezika s jakom muzikalnom tradicijom, što mu je dalo preduslove da i sam postane muzičar. Porodično ime njegovog oca bilo je Rač, mađarski stari naziv za
Srbe, ali je on preuzeo majčino prezime Balaž. Odrastao je u
Bečeju gde je počeo da svira
violinu u lokalnoj kafani u svojoj desetoj godini. Kasnije je svirao u muzičkoj grupi „Braća kozaci“ u okolini
Subotice i
Horgoša. Od
1948. do
1951. godine radio je za
Radio Titograd u
Crnoj Gori, gde je usavršio sviranje tambure.
Od 1951. godine radio je za
Radio Novi Sad koji se te godine osnovao. Tu je radio do kraja svoje karijere. Bio je član „Velikog tamburaškog orkestra“. Provodio je svoje noći svirajući sa svojim orkestrom od osam članova po novosadskim kafanama, naročito na
Petrovaradinskoj tvrđavi. Tokom svoje karijere održavao je koncerte po čitavom svetu, uključujući 36 nastupa u [url=http://sr.wikipedia.org/w/index.php?title=%D0%9E%D0%BB%D0%B8%D0%BC%D0%BF%D0%B8%D1%98%D0%B0_(%D0%9F%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%B7)&action=edit&redlink=1]pariskoj Olimpiji[/url]. Dobijao je više poziva da se preseli u
SAD i
Sovjetski Savez da radi kao učitelj, no nikada nije hteo da napusti Novi Sad, gde je i umro 1988. godine.
Janika je učestvovao u više dokumentarnih i predstavnih filmova. Pesme „Osam tamburaša s Petrovaradina“ i „Primaši“ su posvećene njemu. Tokom svoje karijere je radio s mnogim poznatim muzičarima, kao što su
Zvonko Bogdan i
Julija Bisak.
Posle njegove smrti, grad Novi Sad je podigao spomenik (skulptor
Laslo Silađi), koji se nalazi na jednom trgu preko puta petrovaradinske tvrđave preko
Dunava.
Naslov: JANIKA BALAŽ -kralj vojvodjanske tamburice 
Uto Jun 30, 2009 6:37 pm
Kalendar