Da se prisetimo da od svih pravoslavnih crkava jedino ruska srpska i
jermenska koriste stari netacni juulijanski kalendar, dok
grcka,bugarska,rumunska,kiparska,vaseljenska patrijarsija,i sve ostale
pravoslavne crkve koristi novi,tacan kalendar i slave u isti datum kada i
protestantske,katolicke i ostale pravoslavne crkve.

U vezi sa pitanjem kalendara postoji mnogo paradoksa. Jedan od njih je i
da se doček tzv Nove godine 13. na 14. januar naziva u ponekim
krugovima tzv pravoslavna nova godina. To je jedan novoskovani termin
koji nema veze sa istorijskim činjenicama.

Naime, julijanski
kalendar, kao što i samo njegovo ime kazuje, vezan je za rimskog
vojskovođu Gaja Julija Cezara. Po njegovoj narudžbini taj kalendar je
uveden 46. godine pre Hrista, s tim da ga je najverovatnije izradio
astronom helenističkog Egipta, Sozigen. To je kalendar koji je bio
daleko tačniji od prethodnog, ali koji je, dakle, delo jednog paganskog
vojskovođe i jednog paganskog astronoma, tako da što se bilo koje
hrišćanske crkve tiče, ona nema nikakvog razloga da bude vezana baš za
taj kalendar
. Druga stvar su nazivi meseci koje koristimo, koji su
takoðe paganski, od toga da neki označavaju rimske bogove, kao što su
januar ili mart, do toga da juli i avgust označavaju rimske vladare,
Julija Cezara i Avgusta Oktavijana. U samim nazivima kalendara i meseci
prisutan je paganski karakter ovog kalendara.

Pošto julijanski kalendar zaostaje za astronomskom godinom otprilike na
svakih 128 godina za jedan dan, od sabora u Nikeji 325. do te reforme
nakupila se razlika izmeðu astronomske i julijanske godine, koja je u
XVI veku iznosila deset dana
.
I zbog toga je tom papskom bulom
odlučeno da nakon 4. oktobra 1582. ne svane peti nego 15. oktobar, da bi
se tih deset dana uskladilo. Dakle, razlika je u XVI veku bila deset
dana. Ali julijanski i taj novi gregorijanski kalendar nemaju isti stav
prema prestupnim godinama, i to prema prestupnim godinama koje
označavaju kraj veka, dakle, stotim godinama, i onda se dogodilo da na
svakih 400 godina imamo tri godine koje nisu prestupne u gregorijanskom,
a prestupne su u julijanskom kalendaru

MILANKOVICEV KALENDAR

Projekat Astronomskog kalendara po srpskom profesoru dr Milutinu Milankovicu (1879-1958) usvojen je 1923. u Carigradu, a do danas se smatra najpreciznijim
merenjem suncane godine. Naime, Milankoviceva merenja daju rezultat od
365 dana, 5 sati, 48 minuta i 48 sekundi, sto je za 2 sekunde duze od
prethodnih merenja i najpribliznije je trajanju “tropske godine”.
Tacnost ovih podataka apsolutno je potvrdjena i najnovijim astronomskim
merenjima (recimo da putovanje Zemlje oko Sunca traje tacno 365.242
dana), a prema Milankovicevom astronomskom kalendaru, prestupne su sve
godine deljive sa 4, sa izuzetkom sekularnih godina koje ce biti
prestupne samo onda ako broj njihovih vekova podeljen sa 9 daje ostatak 2
ili 6 (2000, 2400, 2900, 3300, 3800 itd.).

Prvo naredno razmimoilazenje Milankovicevog kalendara sa Gregorijanskim
nastupice 2800. godine, jer je ona po Gregorijanskom kalendaru
prestupna, a po Milankovicu nije. Milankovicev interkalacioni racun kaze
da bi, po novom racunanju vremena, jednodnevno kasnjenje kalendarske
za suncanom godinom nastupilo tek za 43.200 godina, pa je, prema tome,
ovo do sada najprecizniji kalendar na svetu.

Ipak i pored toga, SPC ne poštuje svoju odluku iz 1923.godine da ce da
predje na Novi kalendar,uskladjen sa Milankovicevim .